பக்கங்கள்

மழை என் தாய்...! (கவிதை)


அகன்ற வானத்திலா!
உன் அன்பிலா…
சிலு சிலு காற்றிலா!
உன் இனிமையிலா…

உள்ளிருக்கும் உயிர்ப்பிலா!
உன் உயிர் தந்த உதிரத்திலா….
செருமும் இடியிலா!
உன் கண்டிப்பிலா…

ஊடறுத்து உள் செல்லும் சிலிர்ப்பிலா…

எதில் அம்மா
உன்னைக் கண்டேன்….

நின் குளிர்வித்தலிலும்
நின் நீர் தருதலிலும்
நின் இனிமையிலிலும்
நீ தரும் மகிழ்ச்சியிலும்

எதுவென சொல்லத் தெரியவில்லை

ஆனால் மழையில் ….
நான்
என் அன்னையை கண்டேன்….

மழையை 
என் அன்னையாகக் கண்டேன்….

-----

என் ’தாய் மாமன்’ - தொலைபேசினார்.

“பிரபா…! ’வாழ்க்கை புக்’ வாசிச்சேன்.... நல்லாயிருக்கும்மா…. 'சமர்ப்பணம்’ன்னு - அப்பா அம்மாவ ஏன் போடல…?”

சட்டென உதடு கடித்தேன். கை விரல் உதறினேன்.

“ஐய்யோ… மாமா…! விட்டுருச்சு… அடுத்த பதிப்புல சேர்த்துருவோம்..”

“சரிம்மா…."

தொலைபேசியை கீழ் வைத்துவிட்டு – வானத்தை பார்த்தேன். கருமேகங்கள் மழையை பிரசவிக்க தயாராய் குளிர் காற்று வீசிக் கொண்டிருந்தது.

”சாரிம்மா… சாரி டாடி! விட்டுருச்சு”

வானத்தில் மேகங்களுக்கு இடையில் சிறிய செருமல்…..

செருமலின் வழியே ஒரு சிந்தனை - ’பளிச்’ மின்னலென...! ”முதல் அத்தியாயம் பெற்றோர்களையும், அவர்கள் குணங்களையும் - நாம் அவருக்கு செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும், சொல்லுதில்லியா…! ஒரு அத்தியாயமே இருக்குதே…!”

நினைத்தது நானா…? அல்லது….! என் அன்னையும் தந்தையும் இதைச் சொல்கிறார்களா….? அல்கெமிஸ்ட் PAULO CAELHO சொல்வது போல….

ஒரு மழைத்துளி - சட்டென இறங்கி என் தேகம் தொட்டது. குளிர்ந்த நீர் காற்றோடு இணைந்திருந்ததில்… மேனி சட்டென சிலிர்த்தது. என் உடல் மொத்தமும் புல்லரித்தது. கண்கள் வெப்பமாய் ஒரு துளி நீரை பிரசவித்தது. 

மனதினுள் சட்டென ஒரு வாக்கியம் ஓடியது.

மழை என் தாய்….

அது கவிதையாய் என்னுள் உணரப்பட்டது. இதோ உங்களின் பார்வைக்கு பதிவிடப்பட்டது..

(என் அன்பிற்குரியவரும் – ஆசிரியருமான என் தாய் மாமன் ‘திரு.மோகன்’ அவர்களுக்கு நன்றி.

தொலைபேசி வழியாய்... இந்தக் கவிதை எழுத வைத்த அன்புக்கு நன்றி.

உலகம் இனிமையானது
உறவுகள் இனிமையானது
இயற்கை இனிமையானது)  

கோவத்திலே பேசிட்டேன்….. (கட்டுரை)

லகில் உறவில் - உணர்வில்…..

இரு இரு படுக்காளி வெயிட்..!! வெயி்ட் வெயிட் எ நிமிட்!, - ஜில் ஜில்ன்னு டைமிங் வர்ற மாதிரி, வில் வில்ன்னு ரைமிங் வர்ற மாதிரி எழுதிட்ட, நீ எதைப்பத்தி சொல்ற….

ஃபர்ஸ்ட்…. உலகில்…! ஓ! ஒக்கே..…. உலகத்தை பத்தி சொல்ற… ஓக்கே ரைட்டு. அப்புறம் உறவில்.! - அதாவது ஒன் டூ ஒன், ஒன் டூ மெனி, மெனி டூ மெனி… அப்படின்னு அக்கா தம்பிக்கு இடையில, அப்பா அம்மாவுக்கிடையில, புருசன் பொண்டாட்டிக்கு இடையில, தலைவன் தொண்டர்களுக்கிடையே, ஒரு குரூப்புக்கும் இன்னொரு குரூப்புக்கும் இடையில….…. ரைட்டு… ஒக்கே… அப்புறம் உணர்வில்.? அதாவது ஃபீல்…. கோபம், துக்கம், சந்தோஷம்.. மெர்சல்..… விவேகம்….. இப்படி… ஒக்கே ’கேரி ஆன்…’

உலகில் உறவில் உணர்வில், கொட்டப்படும் வார்த்தைகளுக்கு, அது தேனாக இருந்தாலும் சரி, தேளாக இருந்தாலும் சரி……

ஆஹா…. என்ன ஒரு வார்த்தை செலக்‌ஷன்… கொட்டுறது…..!!! அதுல தேன் தேள்ன்னு ’ஃபோனடிக் பஞ்ச் வேற…’ என்னா.! சுகம்யா நம்ம தமிழு……

ஹலோ.. நான் படுக்காளி பேசுறேன்..! யாருங்க நீங்க?. கட்டுரைக்கு நடுவுல பூந்துகிட்டு கமெண்ட் அடிச்சுக்கிட்டு, நடுவீட்டுல நாட்டாம பண்ணிகிட்டு… என்ன என் வேலைய செய்ய விடுங்க.. நீங்க உங்க வேலைய பாருங்க - என அவரிடம் பை…பை சொல்லிவிட்டு நம் வேலையை தொடருவோமே…

உலகில் உறவில் உணர்வில், கொட்டப்படும் வார்த்தைகளுக்கு, அது தேனாக இருந்தாலும் சரி, தேளாக இருந்தாலும் சரி…… அர்த்தம் இல்லை… அர்த்தம் இல்லவே இல்லை.

கோபத்தில் விழும் வார்த்தைகளுக்கும்…. போதையில் தள்ளாடும் தமிழுக்கும்….. மகிழ்ச்சியில் ஆர்ப்பரிக்கும் ஆங்கிலத்துக்கும்…..  அர்த்தம் இல்லை. சரிதான், புதுசா ஒரு டிக்‌ஷனரி தான் போடணும். உணர்ச்சி மிகும் தருணத்தில் சொல்லப்படும் வார்த்தைகளுக்கு, அதன் உண்மைப் பொருள் பொருந்தாது. 

கைக்கு கிடைக்கும் ஒரு கம்பை தேடி பாம்பை அடிப்பது போல், அப்போது நம் கையில் கிடைக்கும் வார்த்தையை கொண்டு உணர்ச்சியின் உச்சத்தின் மிச்சத்தை சொல்வதனால் தான் இப்படி அர்த்தம் இல்லாமல் போகிறது.

அது ஏன். எதனால் இப்படி நடக்கிறது…. ஏன் இப்படி அர்த்தம் இடம் மாறி விடுகிறது.

இதே பாம்பு செத்து போனது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அப்ப சௌகரியமா நின்னு நிதானமா, நமக்கு தோதான ஒரு கம்பை எடுத்துக்கிட்டு போவோம் இல்லையா.

உணர்ச்சி வசப்பட்டு, அர்ஜெண்டாய் பேசுவதில் இரண்டு அடிப்படை காரணங்கள் உண்டு.

ஒன்று, இப்ப.. இப்ப…. இப்ப சொல்லியாகணும். ’ஒரு செகண்ட் கூட’ வெயிட் பண்ணக்கூடாது எனும் அவசரம்.

இரண்டாவது காரணம் – பயம்!, பயம் நிறைய காரணங்களால் வருகின்றன. உதாரணத்துக்கு எங்க ஏதாவது ஆகி, இந்த உணர்ச்சி மாறிடுமோ….”அதுக்குள்ள சொல்லிறனும்ல..” - என்பது கூட ஒன்று. என் இருப்புல இரும்பு விழுந்துருமோ, என் சுயம் காயப் படுமோ, என் அடையாளம் காணாமல் போகுமோ.. இப்படி ஏதோ ஒரு வகையில் பயம்… பயங்கர பயம்…

எனவே, இந்த இரண்டையுமே நம்மால் பகுக்க முடிந்தால், உணர முடிந்தால், மனித மனதை புரிய நினைத்தால்….. உணர்ச்சியின் வீரியத்தோடு  நாமும் கொஞ்சம் விளையாடிப் பார்க்கலாம்.

சரி, உணர்ச்சியில் சொல்லப்படும் வார்த்தைக்கு அர்த்தம் இல்லைதான். இல்லவே இல்லைதான். ஆனாலும், சொல்லிவிட்டு,….  உடனே… வெகு உடனே…… ‘நான் தெரியாம சொல்லிட்டேன்..  சாரி!’ எனும் வார்த்தையும் அது போலத்தான்……………….. அர்த்தமே இல்லாதது.

நம்மில் சிலருக்கு சாரி சொல்வது கஷ்டம், ரொம்ப கஷ்டம். அதுவே ஒரு சிலருக்கு… சாரி சொல்வது ரொம்ப ஈசி…. ஒண்ணு என்ன ஒம்போது சாரி சொல்றேன்… நீ எப்போ சொல்லணும்ன்னு சொல்றீயோ.. அப்ப சொல்றேன்.. அதுக்கென்ன போச்சு… என்பதாய் வரும் ’அர்ஜெண்ட் சாரிகள்…’ அர்த்தமே இல்லாதவை.

அவசரப்பட்டு வரும் சாரியில் ஒன்று நிச்சயம். உனக்குத் தேவை ஒரு வார்த்தை தானே.. வச்சுக்கோ… இந்தா…. வா… சாப்பிடு என அழைப்பது. போல் ஒரு சொல் கோர்வை அவ்வளவுதான். ஆனால் சாரிக்கான அர்த்தம் அது இல்லை….அதன் அர்த்தம் வேறு. அதனால் தான் சிலரால் சாரி சொல்ல முடிவதில்லை… இன்னும் சிலருக்கு உயிர் போய் விடுவது போல இருக்கும். அது ஏன்…?

தவறு என உணரப்பட, தன் சுயத்தை அலசி சுயம்புவாக… காலம் அவசியம். தவறு உணரப்பட்டால், மாற்றம் நிகழ வேண்டும்.. இந்த இரண்டும் நடக்கவில்லையெனில்… சாரி…. எனும் வார்த்தைக்கு…. ஸாரி போல அழகு இல்லை. ஆனாலும் கட்ட வேண்டிய விதத்தில், ஸாரி கட்டும் போது ஜம்முன்னு இருக்கும்….. சாரி தான் பெஸ்ட் என்பது தமிழன் இல்லாமல் வேறு யாருக்குத் தெரியும்.

உலகில் உறவில் உணர்வில்….. வில்… வில்…. வில்லில் இருந்து புறப்பட்ட அம்பு போல, வார்த்தைகளை திரும்ப பெற முடியாது. கடைசியில் நம் கையில் இருப்பது வெறும் வில் தான்… அதாவது தமிழ் வில் தான் இருக்கும். இதை உணரவும் ஆழமாய் உரைக்கவும்… ஆங்கில வில்…. (WILL POWER) வேண்டும்.

செம போதைப்பா….. என்னவோ சொன்னேன்… ஆனா தெரியாமல் சொல்லி விட்டேன்……  நான் சொன்னதுக்கு அர்த்தம் இல்லை.…. இது ஒத்துக் கொள்ளக் கூடியது என்றாலும். வார்த்தை பிரயோகத்தில் அர்த்தம் இல்லையென்றாலும், அது அம்மனிதரைப் பற்றிய குணாதிசயங்களை பல் இளித்துக் கொண்டு வெளியில் வெட்ட வெளிச்சம் ஆகிவிடும்.

அது, சிந்திப்பவரின் மனத் தளம், சிந்திக்கும் பாங்கு, சிந்தனையின் விதம் என அத்தனையையும்… மொத்தமாய் வெட்ட வெளிச்சமாகிவிடும். உதாரணத்துக்கு பார்ப்போமே,

காசு ஏமாந்த ஒருவர் திட்டும் போது எப்படி திட்டுகிறார்… நாமும் பல சந்தர்ப்பங்களில் கேட்டது தானே.. உதாரணத்துக்கு சில கீழே.

  1.    நீயெல்லாம் நல்லாவே இருக்க மாட்டேடா, நாசமா போயிருவ… வெளங்காம போயிருவ… உருப்படவே மாட்ட
  2. என் காச எடுத்த பாரு… உன் கையில குஷ்டம் வந்து புழுத்து சாவ, ….
  3. சீ… நீயெல்லாம் மனுசனா.. உன்னையெல்லாம் நம்பி கொடுத்தேன் பாரு, என் புத்தியை சாணிய கரைச்சு ஊத்தி, பழைய செருப்பால அடிக்கணும்.


மேற்க்கூறிய … கூரிய தமிழ் வசவுகளுக்கான, மேலும் சில ஆப்ஷன்களையும் அதற்கான விரிவான விளக்கங்களையும், அது சொல்லும் சிந்திப்பவரின் குணாதிசயம் பற்றியும் தாங்களே யோசிப்பீர்கள் என்பதால், சில மட்டும் குறிப்பில்.

எல்லா வார்த்தைகளும் தடித்து, வலி உண்டாக்கும் கூரோடு இருந்தாலும் கூட, ஒன்றும் இரண்டும்… சொல்பவர் – ‘வினையாற்றுபவர்’. (REACTIVE) எனும் மனித வகை சார்ந்தது. அதுவே மூன்றாவது எண்ணில் குறிப்பிட்டுருக்கும் நபர் (PRO ACTIVE) தன் சார்பு நிலை கொண்டவர். எந்த நிகழ்வையும் தன் தோளில் சுமந்து, தன் கண்ணால் கண்டு, தன்னை மாற்ற முனையும் சிந்தனை கொண்டவர்.

காந்தியடிகள் சொன்னது போல ‘BE THE CHANGE…. THAT YOU DESIRE. மகாத்மா உதாரணம் காட்டியதால் அவரை நாம் உத்தமர் என ஸ்டாம்பு,,,, குத்த வேண்டியதில்லை… அவரது பழைய பிஞ்சு போன செருப்பு, சாணிய கரைச்சு ஊத்து… எனும் காட்சி விவரணை எதற்க்கும் சளைத்ததும் இல்லை.

அது போல, முதலும் இரண்டும் சொல்லும்… ‘வினையாற்றுபவர்’, நான் தப்பு பண்ணல… தப்பு பண்ணினது நீ… நீ நல்லா இருக்கக் கூடாது என முடிவெடுத்தாலும்… இரண்டாம் நபர் விவகாரமானவர். அவர் புழுத்தலையும், சீழ் வடிதலையும் மனசுக்குள் ஏற்றிக் கொண்டவர். அவர் சிந்திக்கும் தளமும், விதமும் முன்னவரில் இருந்து மிகவும் மாறுபட்டு இருக்கும்.

இப்படி…. கோபத்தில் விழும் வார்த்தைகள் கூட அதன் தொடக்கப் புள்ளியைச், ஆணி வேரை, அந்தரங்கத்தின் கிடப்பை அரங்கத்தில் சொல்லும் வீரியமிக்கவையாகவே உள்ளன.

செய்தித் தாள்களில் வழக்கமாய் ஒரு செய்தி வரும். அடையாளம் காணப்படாத ஒரு சடலம் கண்டெடுக்கப் பட்டதாய்…. பின் அதே செய்தியின் தொடர்ச்சியாக ஒரிறு நாட்களில் குற்றவாளி கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாகவும், அது கொலையுண்டவரின் நண்பர் தான் கொலையாளி என்றும் வரும். மது அருந்தும் போது நண்பர்களிடையே ஏற்பட்ட சண்டைதான் கொலைக்கான காரணம் எனவும் வரும்.

தினம் ஒரு செய்தி இப்படி வருகிறது. நானும் வியந்து, அதெப்படி, அவர்கள் நண்பர்கள், போதையில் இருக்கிறார்கள். ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில்… ஏதோ ஒரு உணர்ச்சியின் வேகத்தில் கத்தியை எடுத்து…. எப்படி  குத்த முடியும்… ஜஸ்டிஃபை செய்ய முடியவில்லையே என குழம்பியிருக்கிறேன்…. இப்போது உணர்வைக் குறித்து சிந்திக்கும் போது இப்படி தோன்றுகிறது.….

மூன்று ஆப்ஷன்களாக மேலே சிந்தித்த வசவுச் சொற்களில், மேலும் ஒன்றை பொருத்திப் பார்ப்போமே…
4.   
  • 4.     பணம் காசுக்குத்தான செஞ்ச… இதுக்கு பேசாம உங்கொம்மாவ _______

(இதற்கு மேல், எழுத என்னால் முடியாது. அச்சில் ஏறத்தகாத சொற்களை சொல்லவோ… அல்லது அவன் சொன்னான் .. இதைத்தான் சொன்னான் என இன்றைய பின் நவீனத்துவ மொழியோ… கேடு கெட்ட எந்த வார்த்தைகளையும் திரும்பிக் கூட சொல்வது எனக்கு ஏற்புடையது அல்ல… என் மாண்புக்கு அந்த மரபும் இல்லை.)

ஆனால், இப்படி ஒரு நாலாந்திர சிந்தனை இருந்து… மேலே குறிப்பிட்டது போல அது போதையில் சொல்லப்பட்டால், அதிலும் கேட்பவன் எங்கூரு.. தூத்துக்குடி காரனாக இருந்து…. அவன் கையில் கத்தியும் இருந்திருந்தால்…

என்ன நடந்திருக்கும் என்பது உங்களுக்கே தெரியும்.

உணர்வும், அது நிகழ்த்தும் நாடகங்களும் வாழ்க்கையில் வினோதமானவை. இன்றைய நிறைய வாழ்க்கை குளறுபடிகளுக்கு அடிப்படை காரணம் இத்தகைய உணர்வின் வெளிப்பாடு மீறல்களே….

மனம் ஒரு தங்கத்தட்டு…. அதை மலரால் அலங்கரிப்பதா இல்லை… மலமா எனும் ,மிகப்பெரிய சாய்ஸ் நம்மிடம் தான் இருக்கிறது. அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த தங்கத்தட்டு….. நம் மனசுதான்… நம்மிடம் பழகுபவருக்கு பந்தி வைக்கப் போகிறது. அது தான் அவரை நம்மிடத்தில் வர வைக்கிறது.

மலம் பார்த்தால், முகம் சுளித்து… ஓடும் கூட்டம் தானே இங்கு உண்மை.. இல்லை… நான் மலம் வைத்துக் கொள்கிறேன்.. நீ வா இங்க குளுகுளுன்னு காத்து வரும்… சாப்பிடு என்றால் அது நடக்காது.

விவகாரமான ஒரு வார்த்தைக் கோர்வை நம் உணர்வு மீறலில் வெளிப்பட்டால் .. எங்கிருந்து இந்த வார்த்தையை கற்றுக் கொண்டேன்… ஏன் இதை என் சிந்தனையில் அனுமதித்தேன்.. அதை எப்படி வெளியேற்றுவது இது போல், சிந்தனைகளை கற்றுத்தரும் சாக்கடைகளை உடன் விட்டு விலகுவது எனும் தீர்மானங்கள் தான் உங்கள் நேரத்தின் முக்கியத்துவத்தை உங்களுக்கு உணர்த்தும்….

இப்படி தெளிவாக எடுக்கும் முடிவு தான்…. உங்களுக்கு நல்லது.

தாங்கள் செல்ல வேண்டிய இலக்கின் தூரம் இலகுவாகும்….

அதுவே உங்கள் இலக்கை அடையச் செய்யும் இறகுகளை உங்களுள் முளைக்கச் செய்யும்.

வாழ்த்துக்கள்.. அன்புடன்…  

‘நான் கிருஷ்ணா தேவராயன்’ ஒலிப்புத்தகம் வெளியீடு....


அன்புடையீர்


நாளை ... (9th APRIL 2017)                   ‘நான் கிருஷ்ணா தேவராயன்’ ஒலிப்புத்தகம் வெளியீடு....


அவசியம்  வாருங்களேன்...  அழைப்பிதழ் கீழே உள்ளது...

நான் கிருஷ்ணா தேவராயன்’ ஒலிப்புத்தகம் ஒரு நல்ல உணர்வு பயணம்
காதல்...ஏக்கம்தனிமை... தவிப்பு... .. இயலாமை.என காதலில் அவரோடு நாமும் தவிப்போம் .....

சரித்திரம் குறித்தும்... அன்றைய....  சம்பிரதாயங்கள் குறித்தும்..  அறியும் போது... வியப்பாக   இருக்கும்...

இதை கேளுங்களேன் ....

அன்றைய துளுவ வம்சத்து சக்கரவர்த்திகள்... அரண் மனைக்குள் நடக்க மாட்டார்களாம்.. !!!!!

அப்புறம் எப்படி என்றால்....  அவருக்கு உலவ வேண்டும் என்றால். கையை தட்ட வேண்டுமாம்...அழகிய இளம்.. பெண் வந்து... திரும்பி நின்று... குந்தி அமருவாளாம்...  ராசா  ஏறி அமர்ந்ததும் உப்பு மூட்டை சுமந்த படி.. செல்ல வேண்டுமாம்...  ... எப்படி இருக்கிறது கதை..

சென்ற மாதத்தில், ஒரு நாள், நண்பர் பம்பாய் கண்ணன் தொலைபேசியில் அழைத்தார்.

லாரன்ஸ்... ஒரு சின்ன வேலை.. அந்த, ஆடியோ .. புக்  ‘நான் கிருஷ்ணா தேவராயன் ….. அதில ஒரு இடம்  உங்க . உச்சரிப்பு சரி. இல்ல... டைம் கிடைக்கும் போது போய் பண்ணிடுங்க  நாராயணனுக்கு தெரியும் என்றார்...

நான்  எதிராஜாவா  நடித்துள்ளேன்.... ஓக்கே டன் சார்... என்றேன்....

இரண்டொரு நாளில், ஸ்டுடியோ .. சென்று நாராயணனை பார்த்தேன்.. 

ஆசார அனுஷ்டானங்கள்... அதில் ஆசார என்பதை... ... ஷ்...  ஷ் ஷா ரா... என்பது போல் செய்திருந்தேன்.. அதன் சரியான உச்சரிப்பு  ஆசாரம் தான்..
இரண்டு வார்த்தைகள் தான், மிக எளிதான கரெக்க்க்ஷன்   ... தான்.. ஆனாலும் சட்டென எனக்கு பதறியது...

காரணம்...

இந்த ஒலிப்பதிவு  செய்தது சில மாதங்களுக்கு முன்னால் ... அப்போது எனக்கு நல்ல மூக்கடைப்பு. ... ஆனால் இன்றோ எல்லாம் திறந்து இருக்கிறது.... எப்படி சமாளிப்பது... ஜம்ப் தெரிந்து விடுமே...

நாராயணனிடம்.. தலைவா.. ஒருஹெல்ப்... கொஞ்ச்ம லாங் கியூ.... கொடுங்க.. என சொல்லி.. ஹெட் போனை மாட்டி... கண்ணை மூடி. கொண்டேன்..

ஓவொரு வார்த்தையிலும் அணுக்ககத்திலும் ஒலியிலும் கவனம் செலுத்தினேன்... அதே அணுக்கத்தோடு, இந்த இரு வார்த்தைகளையும் சட்டென சொல்லி முடித்தேன்.... ஹாப்பி..... அப்பாடா தப்பித்தேன்….

எத்தனையோ.... நேர மெனக்கெடல்களும்.. சிரமங்களும் சுமந்து வரும் இது போன்ற  கலை படைப்புக்கள்.. மனதுக்கு தரும் இதம் இருக்கிறதே...

நாளை.. பாருங்களேன் .. 

பேராசிரியர்... மற்றும் என் ரசிகர்.. திவாகர்... வந்து... என் .. கையை பிடித்து... பேசுவார்... 

ஹாங் லாரன்ஸ்...  இதையும் கேட்டுட்டு.... போன் பண்றேன்.. என்பார்.. 

நான்.. கண் கசிந்து.. அவரது.. பார்க்காத விழிகளை பார்த்து கொண்டே நிற்பேன்.. அவர் மட்டும் முகம் மலர்ந்து.. பற்கள்.. தெரிய பேசுவார்...  

என்ன செய்ய முடியும் அவரது அன்புக்கு முன்னால்….. 


https://www.facebook.com/photo.php?fbid=700671110058094&set=a.171304329661444.16351.100003456350992&type=3&theater 

வித்தையடி நானுனக்கு (திரை விமர்சனம்)



படம் எப்படி இருக்கு… ? 

என நீங்கள் கேட்டால், ஒற்றை வார்த்தையில் சொல்லணும்ன்னா…
In-Thing…  என்று சொல்வார்களே அது போலIn-Movie என சொல்லலாம்…
ஆமாம்…. In-Thing…  
Intense
Interesting

இன்றைய காலத்திற்க்கேற்ப உளவியல் சார்ந்த திரில்லர்.

சரி கதை என்ன…..

ஒரு இளம் பெண்… வாழ்க்கையின் ஸ்டார்ட்டிங் பாயிண்டிங்கில் இருக்கிறாள். உலகம் புரியாத அல்லது புடிபடாத வயசு… உலகம் பற்றியும் உறவு பற்றியும்… ஏன் தன்னைப்பற்றியுமே அறியாத பெண்…

அவள் வாழ்க்கையில் ஒரு சவாலான சந்தர்ப்பத்தில், தன் பலவீனத்தை உணர்கிறாள்.. குடும்பமும் சமூகமும் தன்னிடம் இருந்து எதிர்பார்க்கும் ஒன்றை தன்னால் தர முடியாது என உணர்கிறாள்… குருவி தலையில் பனம் பழம்…

தன்னால் இனி முன் செல்வது எப்படி என மலைத்து…, தவித்து.. இனி என்ன செய்வது என அறியாமல்…  நிற்கும் வேளையில் அவள் காரும் நிற்கிறது…. அந்த ஆள் அரவம் இல்லா, மலையில், ஒருவனை சந்திக்கிறாள்…

அவன்… ஆல் மோஸ்ட் வாழ்வின் அத்தனை பரிமாணங்களையும் பார்த்து, வாழ்ந்து, அனுபவித்து… இப்போது தனிமை விரும்பி, இந்த உலகில் இருந்தே ஒதுங்கி வாழ்பவன்….

இவர்கள் இடையில் இருக்கும் சில உரசல்கள் விரிசல்கள்…… சில தினங்கள்.. சில தருணங்கள்… எப்படி அவள் வாழ்க்கையை மாற்றுகிறது எனும் சுவையான ஓட்டம் தான் கதை…   

ஆரம்ப காட்சியிலேயே அந்த இண்டென்ஸ் தொடங்கி விடுகிறது… கோபமும் இயலாமையும் மேலிட… ம்மா… இதுக்கு மேல ஏதாவது பேசினா தூக்க மாத்திரை வைச்சிருக்கேன்… போட்டுருவேன்.. என்ன விடு.. என ஃபோனை துண்டிக்கும் போது நம்மையுமறிமால் அந்த கதா நாயகியோடும்.. காட்சிகளோடும் நாம் இணைந்து விடுகிறோம்…

திரைப்படம் ஆரம்பித்ததும்.. மங்கலான விளக்குகள் வண்ணத்தில் மிளிர, ஒரு இளம் பெண் பதறி பதறி செல்ல… திரை… சட்டென.. நிறம் மாறி கருப்பு வெள்ளையாகும் தருணத்தில் போட வைக்கும்……. அட….!!!! படம் முழுக்க விரவி இருக்கிறது… ஒரு தேர்ந்த டெக்னிக்கல் டீம் இப்படத்தின் பின்னால் செய்திருக்கும் வேலை… பளிச்சென தெரிய துவங்குகிறது.

அதிலும்… கருப்பு வெள்ளையில்… காலை விடிகிறது… திரையின் மொத்தமும் கருப்பு வெள்ளையில் இருக்க…. ஒரே ஒரு பொருள்.. அதாவது அந்த அலார்ம் மட்டும்.. நீல நிறத்தில் பளிச்சிடுகிறது… 

அது போல்.. நாயகி ஓடிச் சென்று… 


காரை ஸ்டார்ட் செய்யும் போது.. தொங்கும் பொம்மையின் ஒற்றை வண்ணம் மட்டும் சிவப்பு நிறத்தில் பளிரீடுகிறது… இந்த வண்ண மாற்றம் ஒரு சில நொடிகள் தான்.. பின் எல்லாம் இயல்பாய் கருப்பு வெள்ளையில் வருகிறது… 

இயக்குனர்….. வண்ணத்தை உபயோகப்படுத்தி காட்சியின் உணர்வை… கலரில் சொல்லி… கோடி காட்டும் புத்திசாலித்தனம் என நுணுக்கமான வித்தைகள் நிரம்பி கிடக்கிறது இந்த வித்தையடி நானுனக்கு திரைப்படத்தில்…

ஒளிப்பதிவு அற்புதம்… இத்திரைப்படத்தின் ஆன்மா ஃபோட்டாகிராபி என்றால் மிகையில்லை. கருப்பு வெள்ளை காட்சியமைப்பில்… கேமரா கோணங்கள் கொண்டே .. திகில் ஏற்படுத்தும்.. அற்புதமான ஒளிப்பதிவை தந்திருக்கிறார் அறிமுக கேமராமேன்.. காட்சிக்கு தேவையானதை மட்டும் தந்து, அவசியமில்லாமல்… எதையும் திணிக்காத நேர்த்தியான ஃபோட்டோகிராபி… அற்புத கேமரா கோணங்களும், அளவான லைட்டிங்கும் என ராஜாங்கம் நடத்தியிருக்கிறார்… ஆனால் அவர் இறந்து விட்டார் என்றும்… இதுதான் அவர் முதல்.. மற்றும் கடைசி படம் என தெரிய வரும்போது.. தமிழ்த்திரையுலகம் ஒரு அற்புத கலைஞனை இழந்து விட்டதாகவே தோன்றுகிறது…

இப்படத்தின் நாயகி.. ஒரு நல்ல கண்டுபிடிப்பு…

இப்படித்தான் பொண்ணுங்கள மடக்குவீங்களா… என வெள்ளந்தியாக சிரிக்கும் போதாகட்டும், மாடிப்படியில் இறங்கி வந்து மூக்கில் கண்ணீர் வழிய உருகும் காட்சியிலாகட்டும் புதுமுக நாயகி சவுரா சயித்… சபாஷ் போட வைக்கிறார்.

உருவத்திலும் பார்வையிலும் கொடூரம், ஆனால் பரிமாற்றத்தில் பாந்தம், பாலிஷ்ட் என தன் கதாபாத்திரத்தை முழுதும் உள்வாங்கி, நிறைவான நடிப்பை ராம் நாதன் பகவதி வழங்கியிருக்கிறார்…

திரைக்கதையும் வசனங்களும் ஆழமாகவும்,  ஷார்ப்பாகவும் தெறிக்கிறது…

காலை எழுந்து பார்க்கும் போது… முந்தின இரவில் உடுத்தியிருந்த, அவள் உடை மாறியிருக்க.. அது பற்றி வினவும் போது…

“என்னை பாத்தீங்களா”
“ம்…. இப்ப கூட பாத்துக்கிட்டு தான இருக்கேன்…”
“ஹூகும்.. அதில்ல… யூ நோ.. வாட் ஐ மீன்”
“ஹாங்… அது நிறைய பாத்தாச்சு… அதிலெல்லாம் ஒண்ணுமே இல்ல”
என்பன போன்ற பல இடங்கள் சபாஷ் போட வைக்கிறது…

காட்சியமைப்பிலும் கூட சில சிந்தனைகள்… அட போட வைக்கிறது…

ம்…கம்மான்.. மொட்ட மாடியில பண்ணினீங்களே… அத இப்ப செய்யுங்க… என அழைக்கும் பெண்னை… சிரித்தபடி… இப்பத்தான் நல்லாயிருக்க என மெலிதாய் விலக்கி விட்டு செல்லும் ஸ்டைல் என சில காட்சிகள் நேர்த்தியாய் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது…

இப்படத்தின் இண்டென்ஸ்… இதுதான் இப்படத்தின் பலம்… ஆனால் அது சில இடங்களில் பலவீனமாகவும் தெரிகிறது… இன்னும் கொஞ்சம் இலகுவாக இருந்திருக்கலாமோ என சில இடங்களில் தோன்றுகிறது….    

கை விலங்கு காட்டும் போதும் சரி, உச்சகட்ட காட்சியில் இருவர் மோதும் இடங்களிலும்.. பிண்ணனி இசை.. காட்சிக்கு திரில் சேர்க்கிறது… பாரதி பாட்டும் ,அந்த கொஞ்ச நேரமே வரும் பாப் பாடலும்.. இசையமைப்பாளர் விவேக் நாராயணனுக்கு சிறந்த எதிர்காலம் இருப்பதை சொல்கிறது.   
இப்படி இருந்திருக்கலாமோ… அல்லது இப்படி செய்திருக்கலாமோ என சில இடங்களில் தோன்றாமல் இல்லை.. என்றாலும்… புத்தம் புதிய குழுவின் திட்டமிட்ட இந்த உழைப்பை பாராட்டியே ஆக வேண்டும்..

ஆல் த பெஸ்ட் … 

அடுத்த படைப்பில்.. இன்னும் ஒரு படி மேல் சென்று… அட்டகாசமான திரைப்படம் தர வேண்டிக் கொண்டு.. ஒரு தரமான நல்ல திரைப்படத்தை தந்ததற்க்கு ஒரு பூங்கொத்து கொடுக்கலாம்…

நண்பனுக்கு ஒரு கடிதம்...

அன்பு சகா,
சௌக்கியமா…
புதிய யுகம் தொலைக்காட்சியில் உங்க இண்டர்வியூ பாத்தேன்…


நீங்க பேசுன டாபிக் சூப்பர்…. கப்புன்னு ஒரு சொட்டு கண்ணீர் வந்துச்சு…
அதற்கான காரணம்… திரையில் உங்களை பார்த்ததும் வந்த பெருமை…. உங்களுக்கு கிடைத்த அங்கீகாரத்துக்கான பூரிப்பு… நிறைவு… இனிமை…
இன்னும்.. இன்னும் சாதிக்க வாழ்த்துக்கள்…

சட்டென மனம் பழைய நினைவுகளை நோக்கி செல்கிறது… இருபது வருடங்களுக்கு முன்னால், கை கோர்த்து நாம் நடந்த தினங்கள் நினைவுக்கு வருகிறது.

ஆல்பர்ட் தியேட்டரின் நீண்ட படிக்கட்டுகளில், நிழலில் நாம் … சூரியனுக்கு பயந்து மதிய வேளையில் தஞ்சம் கொண்டிருக்கிறோம்.. நம்மை சுற்றிலும் கச கச ஜனங்கள், அவர்கள் மாட்னி ஷோவுக்கு டிக்கெட் புக் செய்து விட்டு, சினிமா பார்க்கும் ஆவலில் இருக்கிறார்கள்… உரத்த குரலும் சிரிப்பும், வேர்வையின் அதீத மணமுமாக அமர்க்களமான அட்மாஸ்பியர்….

நாம் இருவர் மட்டும் வேறு உலகில் இருக்கிறோம்.. என் அலுவலக பையில் இருந்து ஒரு புத்தகம் வெளியில் எடுக்கிறேன்… சில்வா மைண்ட் கண்ட்ரோல்.. பத்து தினங்களுக்கு முன், ஸ்பென்ஸர் ப்ளாசா வாசலில் 25 ரூபாய் கொடுத்து வாங்கியது….

சஹா… மனுச மூளை ஃப்ரிக்குவென்ஸி… மூணு பேண்டா பிரிக்கலாமாம்.. இந்த ஆல்ஃபா பிரிக்குவென்ஸி போய்ட்டா…  நிறைய செய்யலாமாம்… ம்… அத எப்படி போகணுன்னு இங்க வருது பாருங்க…. அப்புறம்… கிளாஸ் ஆப் வாட்டர்ன்னு ஒரு சொல்யூஷன்… மெண்டல் ஸ்கிரின்னு இன்னொரு சொல்யூஷன்… எல்லா பிரச்சனைக்கும் ஒவ்வொரு மாதிரி செய்யணுமாம்… என சொல்லி, அந்த புத்தகத்தை உங்கள் கையில் நான் கொடுக்கிறேன்…
ஹிப்னாசிஸம் பற்றிய தகவல் நீங்கள் சொல்ல, நான் ஆவலாய் அதனுள் மூழ்குகிறேன்… 

நீங்கள் தொடருகிறீர்கள்.. பாஸ்.. மேஜிக் ஷோ ஒண்ணு ப்ளான் பண்றேன், தூர்தர்ஷன்ல வாய்ப்பு வரும்ன்னு தோணுது… என நீங்கள் சொல்ல…

சூப்பர், சஹா… ஆல் த பெஸ்ட்… ம்.. நான் கூட வேற முயற்சிக்கிறேன்… ஆல் இந்தியா ரேடியோவில, ஒரு சினிமா விமர்சனம் பண்ணினேன்… அடுத்து டிராமாவுக்கும் டிரை பண்றேன்… என நான் தொடர்கிறேன்…

அலுவலகத்தில் நாம் பணி புரிந்தாலும், நம் இரண்டாம் குதிரையாக கலைத்துறையில் முயற்சி செய்கிறோம்… அடங்காத ஆவலுடன், ஆன்மீகம் குறித்து உரையாடுவோம்… இப்படி நிறைய நமக்குள் ஒற்றுமைகள்… உங்கள் ஆளுமையில் நான் என்னையே அடையாளம் காண்பேன்… அதனாலேயோ என்னவோ உங்களுடன் பேசுவது என்றுமே பிடித்து இருந்தது.

ஏனெனில் ஆக்கபூர்வமாய், ஆர்க்குயூமெண்டே இல்லாமல்.. எளிதாக தகவல் பரிமாற்றம் மட்டுமே நடக்கும்…

நம் இருவருக்கும், கலையில் ஆர்வமும், வாழ்க்கையில் முனைப்பும் இருக்கிறது.. அதே போல் இன்னொரு விஷயத்தில் நாம் ஒரே பாதையில் பயணித்தோம்..
ஆம்… நம் கலை ஆர்வம், சமூக மாற்றத்துக்கும் / சக மனித நேயத்துக்கும் முக்கியத்துவம் தந்தே முன்னேறியது……

உங்கள் தொலைக்காட்சி பேட்டி பார்த்ததும், அந்த அமைதியும், சிரிப்பும் என்னை வெகுவாக கவர்ந்தது. நீங்கள் உரையாடிய கருத்துக்கள் சில நல்ல சிந்தனைகளை விதைத்தது…

என்னுள் சில நல்ல கேள்விகள் மலர்ந்து, அதற்க்கான விடை தேடும் முயற்சியில் நான் இறங்கினேன்… அதனால் மகிழ்கிறேன்…

இந்த பேட்டி, நிறைய பேருக்கு உதவட்டும், உங்களால் ஒரு ஆக்கபூர்வமான மாற்றம் தரும் அற்புதம் நிகழட்டும் என விரும்புகிறேன்…

நிற்க, இன்று தாங்கள் பேசியவற்றில் என்னை கவர்ந்த சிலவற்றை இங்கே மீண்டும் எழுதி… என் நினைவுகளை புதுப்பித்து கொள்கிறேன்…
1.  

  • ”எந்த பிரச்ச்னைக்கும்.. அந்த பிரச்ச்னைக்கு உள்ள இருந்தா சொல்யூஷன் வராது…”

வாவ்… வலிமையான வாதம்… மிக மிக ஆழமான கருத்து… ஒற்றை வரியில் வாசித்து விட்டு சென்றால் பலனில்லை…இதை அமைதியாய் அசை போட்டு, இதன் வேர் வரை சென்றால்… அல்லது இதை சரிவர புரிந்து கொண்டால், மிகப்பெரிய நன்மை… 

உதாரணத்துக்கு சில கேள்விகள்…

நான் எங்கிருந்து இயங்குகிறேன்… என் சிந்தனை எது, என் சிந்தனை எது சார்ந்து இயங்குகிறது… என் நிலைப்பாடு எதனால் ஏற்படுகிறது, என் இலக்கு எது… எதை நோக்கி நான் பயணிக்க வேண்டும்… இப்படி இப்படி….
  • 2.   பிரச்சனைய தீர்க்க… ஒன்றல்ல பல வழிமுறைகள்… அவற்றின் முக்கிய வகைகளாக நீங்கள் குறிப்பிட்டது.. உடன் தீர்க்க வேண்டியது… விட்டு புடி கேட்டகரி… .. விட்டுட்டு ஓடு எனும் ஆப்ஷன்…

  • 3.   ஆர்க்குமெண்ட  அவாய்ட் பண்ணலாம்..

ஹா..ஹா… சஹா… ஏதோ பேசும் போது இண்டர்வியூல ஒரு இடத்துல.. போற போக்குல சொல்லிட்டு போனீங்க…  நல்லா இருந்துச்சு… 

டக்குன்னு நார்மன் லீவிஸ் சொன்னது ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு… வாக்குவாதத்தில் வெல்ல முடியாது, ஆனால் வெறுப்பை மட்டுமே சம்பாதிக்கலாம்… You can never win an argument but can earn Hatred..

  • 4.   ஃப்ரேக்.. எடுத்துக்கோங்க… லைஃப் ரொட்டினா போயிக்கிட்டுருக்கும்.. சரி போகுதேன்னு அது போக்குல போகாம… கொஞ்சம் நிறுத்தி… செல்ஃப் இண்ட்ராஸ்பெக்‌ஷன் பண்ணுங்க…

வாவ்.. நல்லா இருக்கு சஹா…
  • 5.   செல்ஃப் இண்ட்ராஸ்பெக்‌ஷன்.. பண்ணுங்க… எனக்கு ஏன் கோபம் வருது.. ஏன் துக்கம் வருது… ஏன் கவலை வருது.. ஏன் காமம் வருது…

சூப்பர்… சூப்பர்… நம்ம ஒவ்வொருத்தரும்.. இந்த கேள்விகள் கேட்டு இந்த கேள்விக்கான விடை மட்டும் கண்டு கொண்டால்… ஆஹா..ஆஹஹா… சுகமோ சுகம்
  • 6.   ஒரு வேல செய்யுங்களேன்… ஒரு பேப்பர் எடுத்து, பேப்பர்ல பத்து நிமிசம் என்ன நினைச்சீங்களோ அத எழுதிப் பாருங்க… யாருகிட்டயும் காமிக்க வேண்டாம், நீங்களே பாருங்க.. உங்க மனசு எவ்வளவு பெரிய பொலிட்டிஷியன்னு… புரியும்… ஹூ்ம்…. Prime ordeal politician நம்ம மனசு தான்…

ஹா… ஹா…. பிரமாதம்… பிரமாதம்..
ரொம்ப சந்தோஷம்… வாழ்த்துக்கள்….

மன நிறைவுடன்
லாரன்ஸ்… 

எதிர்… எதிரி…

ஒரு எளிமையான விடயத்தை தொட விரும்புகிறேன்… உங்களுக்கு உபயோகமாக இருந்ததா.. என விவாதிக்க தொடர்பில் இருங்கள்…

சரி……….ஒரு கேள்வி….

இந்த உலகில் … எல்லோருக்கும் ஒரே கருத்து எதிலாவது உள்ளதா??????

நம் விருப்பு வெருப்புக்களை சொல்கிறேன்……

ம்… அத்தனை மனிதருக்கும் பிடித்த… ஒரு உணவு இருக்கிறதா.. ஒரு செயல் இருக்கிறதா… ஒரு மனிதர் இருக்கிறாரா…. ஒரு இடம் இருக்கிறதா…

ம்… இல்லை…..

அப்படியானால்…

எதிர்… என்பதை தவிர்க்க முடியாது…. அது இயற்கை… அவருக்கு இட்லி… இவருக்கு தோசை.. அதே மாவு… அதே சட்னி.. அவிப்பதும், சுடுவதும் என வேறுபாடு மட்டுமே… ஆனாலும்… ஒருவருக்கு பிடிப்பது இட்லி, 

இன்னொருவருக்கு தோசை…. அது மட்டுமா… இட்லிக்கு சட்னி இல்லை சாம்பார்… இப்படி தொடங்கி, எதிர் என்பது எங்கும் இருக்கிறது…

அதாவது எதிர்…. நம் விருப்பத்தில், நம் தீர்மானத்தில், நம் சிந்தனையில்… இப்படி எங்கும் எதிலும் இருக்கும்….

எதிர் என்பது எங்குமிருக்கும்…… வீட்டில், வெளியில் அலுவலகத்தில்… கணவன் மனைவிக்கிடையில், உறவுக்களிடையில், அண்ணன் தம்பி, நட்பு.. இப்படி எல்லா இடத்திலும்…  நிறைந்து இருக்கும்.. இதனால் பாதகமில்லை… ஆனால், எதிர்.. எதிரி என ஆகும் போது விவகாரம் ஆகி விடுகிறது..

மிக நுணுக்கமான விஷயம் இது.  எதிர் ஒக்கே.. எதிரி தான் டேஞ்சர் எனும் போது… எது எதிர்……………………ர்ரிரியை ஆக்குகிறது என தெரிந்து கொள்வோமா….

அப்படி ஒரு விவாகாரமான ஒரு விஷத்தை.. அல்லது விஷயத்தை என்ன என தெரிந்து கொண்டால் நல்லதல்லவா… ,ம்… அந்த ஒரு சிறு துரும்பை புரிந்து கொண்டு, அதை தங்களுக்கு தோதான விஷயத்தில் பயன்படுத்தி கொள்ளுங்கள்.. ம்… இந்த எதிர்……………………ர்ரிரியை எடுத்தெறிந்து தங்கள் வாழ்வை பூக்களமாக்குங்கள் எனும் வேண்டுகோள் தான் இப்பதிவு…
எதிர் எப்போது எதிரி ஆகும்.. ஒரு மெல்லிய கோடு.. அதை கடக்கும் போது எதிர் எதிரியாகி விடும்…

இக்கேள்விக்கு விடை காண… இது என்னவாக இருக்கும்… என நான் முயன்று கொண்டிருந்த போது… அவரை பார்த்தேன்… யார்…

அவர்தாங்க… நம்ம… எதுத்தாத்து ஏகாம்பரத்தை பார்த்தேன்.. அவரிடம் கேட்டேன்..

சார்.. எதிர் எப்போ எதிரி ஆகும் என.. அவர்… ஈ… என … பல் அத்தனையையும் காட்டினார்… எனக்கு பட்டென பொறி தட்டியது… நான் குஷியானேன்… உடனே.. கைய கொடுங்க சார்… கரெக்ட்டான ஆன்சர் சொன்னீங்க என்றேன்.. அவர் நே… என பார்த்தார்…

பகைமை எனும் உணர்வு வந்தமரும் போது.. பகைமை பல்லை காட்டும் போது.. இந்த எதிர் என்பது எதிரியாகி விடுகிறது…

இதை எளிமையாகவும் தெளிவாகவும் இனி மேலெடுத்து செல்ல, இரு ஆளுமைகளை பார்ப்போம்.

நாம் அனைவரும் அறிந்த இரு ஆளுமைகள்… காந்தி.. நேரு….

இவர்கள் இருவருமே.. அரசியல் அல்லது பொது வாழ்க்கை சம்பந்தப்பட்டவர்கள். வரலாற்று ஆளுமைகளில், இன்றும் இந்தியர்களால் மதிக்கப்படும் இரு ஆளுமைகள்…. இருவரும் இணைந்து பணியாற்றினர். இருவருக்கும் ஒரே தளம்… இலக்கு… இல்லையா..

தேச நலன்.. நாட்டுப் பற்று.. மனித நலம்.. மேம்பாடு இப்படி…

ஆனா… காந்தி………….. நேரு…………………. இரண்டும் இரு துருவங்கள்… ஒரு சில பரிமாணத்தில் இல்லையா…………….

சட்டையை கழற்றி போட்டுட்டு… இடுப்புல ஒரு கதர்… போதும் என்பவர் ஒருவர்… நீண்ட வெண்மையான ஷெர்வானி போட்டு, அன்றலர்ந்த ரோசாவை பட்டன் ஹோலில் செருகு என்பார் மற்றொருவர்… … 

அவருக்கு அது.. இவருக்கு இது…
சரி உங்களுக்கு எது…

உலகில் ஒரே அச்சா… எல்லோருக்கும்.. இல்லை.. இல்லை.. இல்லவே இல்லை..

எல்லோரும் காந்தியாக முடியுமா.. இல்லை எல்லோரும் நேருவாக வேண்டுமா.. கிடையாது, அவசியம் இல்லை… உலகம் என்பது, காந்தியையும் கொண்டிருக்கும், நேருவையும் கொண்டிருக்கும்… எனவே கவலையே இல்லை…

சரி, காந்தியையும், நேருவையும் அவர்கள் உடைகளை கொண்டா எடைபோடுகிறோம்… ம்… சிந்தனையை கொண்டா எடை போடுகிறோம்… காந்தியிடம் எதிர்பார்க்கும் அதே குணங்களையா நேருவில் தேடுகிறீர்கள்… 

இல்லையே… மாமா மாமா தான்.. தாத்தா தாத்தா தான்…

இதைத்தான் எதிர் என்பது இயல்பு என சொல்லுகிறேன்…

சரி, மாமா, என்றைக்காவது, தாத்தாவுக்கு ஷெர்வானி ப்ரசண்ட் பண்ணியிருப்பாரா… அல்லது காந்தி பக்கத்துல போய் உக்கார்ந்துகிட்டு, ஹலோ…இதை கேளுங்களேன்… அரை ட்ரவுசர் போட்டுகிட்டு, ஸ்விம்பிங் பூல்ல.. நீந்தி குளிச்சுட்டு, நச்சுன்னு ஒரு கப்புல கல்புல ஒயின் குடிச்சுட்டு… ஜம்முன்னு ஃப்பே…. சாப்பிட்டு விட்டு, அந்த குட்டை பாவாடை போட்டிருப்பாளே… ஜா…… பேசிக்கிட்டிருந்தா.. ஆஹா.. ஆஹா…அஹ்ஹா.. உலகம் என்ன சொர்க்கம் என பேசியிருப்பாரா…

பேசியிருந்தாலும்… உடனே.. காந்தி… சரி.. நாளைக்கு காலையில ஏந்திரிச்சு.. பல்விளக்கிட்டு உன் வீட்டுக்கு வந்துர்றேன்.. நீ சொன்னத செஞ்சுரலாம் என செய்திருப்பாரா….

அல்லது, காந்தி போய், ஆட்டிக்குட்டி, ஆட்டுக்குட்டி இல்ல அது புழுக்க போட்டுதே… அதை எடுத்திட்டு போய், அவரைக்காய் செடியில போட்டேனே… அது என்ன வித்தியாசம் வந்துச்சு தெரியுமா.. அப்பூறம்… ராட்டு நூக்கும் போது, 28 வது நிமிசத்தில… மனம் ஒரு தாள லயத்துல இயங்க தொடங்குச்சு… அப்படியே உடம்புன்னு இல்லாம.. பிரி… பிரியா… நூல் போகுதுப்பா என சிலாகித்திருப்பாரா…. அல்லது… நேத்து.. நைட்டு.. உடல் ஆராய்ச்சியில…. உடம்புல… கம்பளி பூச்சு ஊர்ற மாதிரி விரல் வைச்சு தேய்க்க சொன்னப்போ… ஒண்ணுமே ஆகலப்பா… அப்படியே… கட்டையா உடம்பு கிடந்துச்சு….

என காந்தி பேசியிருப்பாரா…..

இருந்திருக்காது… நிச்சயம் இருந்திருக்காது…

மறுபடியும் சொல்கிறேன்…

காந்தி காந்தி தான்… நேரு நேரு தான்..

இதில் சரி எனவோ.. தவறெனவோ எதுவும் இல்லை… எல்லாரும் காந்தி மாதிரி ஆகுங்க என்றால் அது தவறு.. அல்லது எல்லாரும் நேரு மாதிரி ஆகுங்க என சொல்வதும் தவறு…

எதிர் எதிர் மன விருப்பம் கொண்டிருந்தாலும்… நட்பில் இணக்கமாக இருந்தார்கள்… இருவரும் அருகில் உட்கார்ந்து கொண்டார்கள்… இந்தியா பற்றி கவலைப் பட்டார்கள்.. என்ன செய்வது என யோசித்தார்கள்… விவாதித்தார்கள்.. தட்ஸ் ஆல்….

நண்பர்களே.. இது தான் சூட்சமம்..

உங்களுக்கு எது சரியோ.. அது சரியானதே…

அடுத்தவருக்கு எது சரியோ… அது அவருக்கு சரியானதே…

ஷெர்வானியிலும் தவறில்லை.. சட்டை போடாத அரை நிர்வாணத்திலும் தவறில்லை…  நேரு போய்.. நேருக்கு நேராய் நின்று… காந்தியை பார்த்து… 

ம்.. இங்க பாரு… என ஷெர்வானியை கையில் திணித்து… கடலை உருண்டையை வாங்கி கீழே போடாத வரை தவறே இல்லை… அல்லது காந்தி போய், ஷெர்வானியை கிழித்து… சட்டை போடாம இருந்து பார், எப்படி சுகமாக இருக்குது என சொல்லும் வரை பிரச்சனையில்லை..

தான் செய்வது சரி…………… என நினைக்க வேண்டியது அவசியம்… ஆனால் தான் நினைப்பது மட்டுமே சரி … அடுத்தவனுக்கு ஒண்ணும் தெரியாது என நினைக்கும் போது… 

நான்… நான் தான் கரெக்ட்டு.. 

நீ வேஸ்ட் என மட்டம் தட்ட முயலும் போது தான்…. பகைமை மனதில் குடியேறுகிறது… 

நாம் நாமாயிருக்க… அடுத்தவரை அவர் நிலையில் மதிக்க… அறிந்திருக்கும் வரை குழப்பமில்லை…

எதிர் இருக்கும்……….. எதிரி இருக்காது…………